Deze week een wisselende week gehad. Zondag met de toerclub een rondje van 73 kilometer gereden. Ik heb voornamelijk de staart van de groep gezien. Het doel was losrijden in licht verzet en hopen zo te herstellen van mij loop van zaterdag. Dit ging goed. Het lijkt zelfs dat de pijn uit de scheenbenen verdwenen is. Of het altijd gewaardeerd wordt door de groep dat ik achteraan hang weet ik niet, maar andere jaren is het ook wel eens andersom.
Maandag een kleine duurloop van 10 km. Een lekkere loop waarbij de snelheid duidelijk omhoog gaat zonder uit de hartslagzones te komen. (max 150 p/m).
Halverwege een wat stijve lies, maar dat was zaterdag ook een beetje. Nadien toch meer last en er voor gekozen om woensdag niet te lopen. Combinatie van geen tijd en niet slim om te doen.
Vandaag zaterdag wel weer gaan lopen. Koud onderweg en voor mijn nog enigszins stijve lies een extra slidingbroek aangedaan.
Nou de benen hadden vandaag echt geen zin. Misschien last van de kou, maar het verschil met vorige week wel erg groot. Een rondje langs Kleverskerke, veerse meer, Veere, via het achterland weer terug. Lange stukken in de leegte van Zeeland. Temperatuur rond de 0 gr C.
Uiteindelijk 21 km gelopen in 1.55 uur. Niet hard, maar gemiddelde hartslag van 145 b/m.
Degene die mij op het laatst zach lopen dacht ws dat ik al 100 km aan het lopen was. Zo voelde het ook. Training weer gedaan maar gevoel niet echt lekker. Volgende week weer beter.
De lies voel ik nu niet meer.
Twitter Updates
zaterdag 13 februari 2010
zaterdag 6 februari 2010
Duurtraining
Vanmorgen eerst met zoon naar de voetbal. Ze hebben gelijk gespeeld dus eindelijk weer een punt. Daarom met goede moed gaan lopen.
Een rondje Arnemuiden-Quarlespolder-oude dorp- middelburg. Vooraf zag ik er erg tegenop, 17 km lopen. Na 45 minuten kon ik gaan genieten. De hartslag sloeg niet meer over en de benen voelden goed.
Na 16.5 km thuis en lekker gelopen. Niet hard, maar goede duurtraining. Geen muziek op de oren en mij niet verveeld.
Jammer van het zicht, want er was mist.
Na lopen naar FC Dauwendale gekeken. Met de 3-0 winst doen ze nog goed mee.
Productieve dag dus.
Een rondje Arnemuiden-Quarlespolder-oude dorp- middelburg. Vooraf zag ik er erg tegenop, 17 km lopen. Na 45 minuten kon ik gaan genieten. De hartslag sloeg niet meer over en de benen voelden goed.
Na 16.5 km thuis en lekker gelopen. Niet hard, maar goede duurtraining. Geen muziek op de oren en mij niet verveeld.
Jammer van het zicht, want er was mist.
Na lopen naar FC Dauwendale gekeken. Met de 3-0 winst doen ze nog goed mee.
Productieve dag dus.
vrijdag 5 februari 2010
Training zachte ondergrond
Heerlijk weer en op woensdagmorgen om 9.00 uur bij Westduin. Mooi rondje gelopen in rustig tempo. Zachte ondergrond en bovendien een ree gezien onderweg.
Nieuwe schoenen
Een lang verhaal en toch weer kort. Na het breken van de pols heb ik mij na 5 weken er toe kunnen zetten om te gaan lopen. Dan moet je toch een doel hebben en in eerste instantie was dat het lopen van een tien kilometerloop.
Vol enthousiasme en met een voorzichtig schema aan het lopen gegaan, op oude schoenen. De eerste blessure dient zich aan: een verekking in de kuit. Duurt uiteindelijk bijna twee weken voor ik weer een stapje terug in het schema kan beginnen.\
Het opbouwen lukt aardig en het is tijd voor nieuwe schoenen. Niet bij de specialist maar bij de gewone sportwinkel en voor max 10 km. Maar mijn doel verander in september. Waarom geen marathon van Rotterdam (je moet klein beginnen).
Lopen op de nieuwe schoenen gaat lekker en ik lees op internet dat een voorvoetlanding gezond kan zijn. Dat maar proberen dan, met als gevolg een achillespeesblessure die er voor zorgt dat ik niet meer gewoon kan lopen. Na rust en opnieuw proberen toch ook maar eens naar de specialist. Dit raadt mij nieuwe antipronatie-schoenen aan.
Mooie schoenen en in eerste instantie lopen ze lekker. Maar mijn voet is te gevoelig voor het blokje wat in de schoen zit om het naar binnen kappen te voorkomen. Gevolg, dikke peesplaat, zere kraakbeen in enkel en overbelast scheenbeen. Eerst maar wéér rust. Daarbij dacht ik nog niet aan de schoen, maar ging wel twijfelen. Dus een paar keer lopen op de eerder gekochte schoenen. Blessures blijven uit maar het zijn maar kort stukjes. Toch nog één keer op de antipronatie. Bam, meteen weer last van voet en scheenbeen.
Dus weer terug naar de specialist. Nieuwe schoenen nimbus 11
Tot nu toe loop ik nog. Max 3 keer per week. Voet en enkel gaan nu goed. Achilles blijft wat zeuren maar wordt zeker niet erger en scheenbeen irriteert ook op de achtergrond maar erger wordt het niet.
Hopen dus maar. Zolang ik blijf lopen, kan ik hopen.
Vol enthousiasme en met een voorzichtig schema aan het lopen gegaan, op oude schoenen. De eerste blessure dient zich aan: een verekking in de kuit. Duurt uiteindelijk bijna twee weken voor ik weer een stapje terug in het schema kan beginnen.\
Het opbouwen lukt aardig en het is tijd voor nieuwe schoenen. Niet bij de specialist maar bij de gewone sportwinkel en voor max 10 km. Maar mijn doel verander in september. Waarom geen marathon van Rotterdam (je moet klein beginnen).
Lopen op de nieuwe schoenen gaat lekker en ik lees op internet dat een voorvoetlanding gezond kan zijn. Dat maar proberen dan, met als gevolg een achillespeesblessure die er voor zorgt dat ik niet meer gewoon kan lopen. Na rust en opnieuw proberen toch ook maar eens naar de specialist. Dit raadt mij nieuwe antipronatie-schoenen aan.
Mooie schoenen en in eerste instantie lopen ze lekker. Maar mijn voet is te gevoelig voor het blokje wat in de schoen zit om het naar binnen kappen te voorkomen. Gevolg, dikke peesplaat, zere kraakbeen in enkel en overbelast scheenbeen. Eerst maar wéér rust. Daarbij dacht ik nog niet aan de schoen, maar ging wel twijfelen. Dus een paar keer lopen op de eerder gekochte schoenen. Blessures blijven uit maar het zijn maar kort stukjes. Toch nog één keer op de antipronatie. Bam, meteen weer last van voet en scheenbeen.
Dus weer terug naar de specialist. Nieuwe schoenen nimbus 11
Tot nu toe loop ik nog. Max 3 keer per week. Voet en enkel gaan nu goed. Achilles blijft wat zeuren maar wordt zeker niet erger en scheenbeen irriteert ook op de achtergrond maar erger wordt het niet.
Hopen dus maar. Zolang ik blijf lopen, kan ik hopen.
donderdag 9 juli 2009
Laatste nieuws;os scaphoïd fractuur
Het laatste nieuws is dat ik dan toch een fractuur heb van een middenhandsbeentje (os scapoïd fractuur). Op de foto's nog twijfels, maar een CT bracht meer duidelijkheid. Ben er mooi klaar mee. Een aantal weken in het gips met het vooruitzicht dat het daar niet bij blijft.
Het fietsseizoen is voorbij, dankzij een malloot die een halve banaan wilde hebben.
Moet nu gaan zoeken hoe ik mijn energie kwijt kan; hardlopen of zo!
groet Robert
Het fietsseizoen is voorbij, dankzij een malloot die een halve banaan wilde hebben.
Moet nu gaan zoeken hoe ik mijn energie kwijt kan; hardlopen of zo!
groet Robert
dinsdag 7 juli 2009
zaterdag 4 juli 2009
Finale dag, etappe 7
De laatste dag. De praatjes aan tafel bij het ontbijt zijn weer brutaler. Inmiddels hebben we met een club van 6 Nederlanders elkaar gevonden en is het erg gezellig.
De etappe is er een voor ons hollanders. Na neutralisatie van 30 km, start een klim van 15 km. De eerste 10 km gaan à 8% gemiddeld. We zetten onze motor aan en houden deze constant. In het begin worden we veel ingehaald, maar eenmaal boven zitten we tussen de mensen van het eerste startvak, want we kunnen op de macht een strak tempo volhouden. Anderen moeten uiteindelijk laten lopen. Het is ook te overzien vandaag. Een etappe van 100 km met nog maar één vals plat klim 25 km voor het eind.
We kunnen ons in een goede groep zetten wat er voor zorgt dat we steeds verder voorin komen te zitten. In de afdaling gaat het soms behoorlijk hard en technisch met soms wat leerpunten voor een volgende afdaling.
De benen zijn van beiden goed vandaag. Dit ligt ons (lees Robert) beter dan meerdere klimmen achter elkaar.
We eindigen in Arco al 31 e bij de heren en 41e in het geheel. Niet slecht voor polderboys die al starten met een achterstand in het tweede vak. In het eindklassement zijn we als 115e geeindigd. (ps. volgens de dokter in ons gezelschap, kan mijn hand nog wel eens gebroken zijn RS)
Het zit er op. Veel afgezien, maar een voldaan gevoel. Dit net gevierd op een terras met een lekker broodje en veel drinken. Een ijsje komt er ook nog aan en vanavond het afsluitende feest.
De etappe is er een voor ons hollanders. Na neutralisatie van 30 km, start een klim van 15 km. De eerste 10 km gaan à 8% gemiddeld. We zetten onze motor aan en houden deze constant. In het begin worden we veel ingehaald, maar eenmaal boven zitten we tussen de mensen van het eerste startvak, want we kunnen op de macht een strak tempo volhouden. Anderen moeten uiteindelijk laten lopen. Het is ook te overzien vandaag. Een etappe van 100 km met nog maar één vals plat klim 25 km voor het eind.
We kunnen ons in een goede groep zetten wat er voor zorgt dat we steeds verder voorin komen te zitten. In de afdaling gaat het soms behoorlijk hard en technisch met soms wat leerpunten voor een volgende afdaling.
De benen zijn van beiden goed vandaag. Dit ligt ons (lees Robert) beter dan meerdere klimmen achter elkaar.
We eindigen in Arco al 31 e bij de heren en 41e in het geheel. Niet slecht voor polderboys die al starten met een achterstand in het tweede vak. In het eindklassement zijn we als 115e geeindigd. (ps. volgens de dokter in ons gezelschap, kan mijn hand nog wel eens gebroken zijn RS)
Het zit er op. Veel afgezien, maar een voldaan gevoel. Dit net gevierd op een terras met een lekker broodje en veel drinken. Een ijsje komt er ook nog aan en vanavond het afsluitende feest.
De Koniginnerit op dag 6
De spanning is al voelbaar, vroeg in de ochtend. Iedereen is echt bezig (lees bang) met de rit van vandaag. Stilte tijdens het ontbijt en stilte in het startvak. 182 km over de Passo D' Eira, de Foscagna, de Gavia, de Tonale en de Mendelpas!! 3600 hoogtemeters, het is nogal wat.
Goed eten en drinken voor de rit en dan gaat het beginnen. De eerste 2 klimmen gaan we vrij rustig naar boven, de gavia ligt in het verschiet. Gelukkig beklimmen we deze van de ' makkelijke' kant. Echt een superklim met een mooi meer aan de top. Toch nog een beetje reserve inbouwen er volgen nog 2 klimmen. De afdaling van de Gavia is supergevaarlijk, erg technisch en een paar onverlichte tunnels. Dalen tot 16% is niet echt makkelijk, en zeker als het wegdek ook nog slecht is. Net voor de Tonale een paar spatten regen, maar dat zette gelukkig niet door. De Tonale is een relatief gelijkmatige klim, maar je kunt er ongezien toch nog erg diep gaan. Mooie, lange (45 km) afdaling die heerlijk liep. Daarna de Mendel pas, (voor mij bekend MF) is erg tricky. Deze duurt veel langer dan je denkt en is rijk gevuld met ' Oostenrijks Plat', de plaatselijke variant voor een stijgend wegdek van 2 tot 4%. Heerlijk glooiende afdaling, met een aantal haarspeldbochten, waar je wel je volledige concentratie nodig hebt en dat is lastig na bijna 170 km. Maar wat een heerlijk gevoel als je over de finish komt. Heerlijk op het terras gezeten, in de schaduw en langzaam weer gedacht aan de echte innerlijke mens. (Ijs, cola, Meranerworst) Even weg van het pasta gevoel. Na het eten licht euforisch gaan slapen, je hebt toch het gevoel dat je na deze etappe de transalp gaat volbrengen.
Goed eten en drinken voor de rit en dan gaat het beginnen. De eerste 2 klimmen gaan we vrij rustig naar boven, de gavia ligt in het verschiet. Gelukkig beklimmen we deze van de ' makkelijke' kant. Echt een superklim met een mooi meer aan de top. Toch nog een beetje reserve inbouwen er volgen nog 2 klimmen. De afdaling van de Gavia is supergevaarlijk, erg technisch en een paar onverlichte tunnels. Dalen tot 16% is niet echt makkelijk, en zeker als het wegdek ook nog slecht is. Net voor de Tonale een paar spatten regen, maar dat zette gelukkig niet door. De Tonale is een relatief gelijkmatige klim, maar je kunt er ongezien toch nog erg diep gaan. Mooie, lange (45 km) afdaling die heerlijk liep. Daarna de Mendel pas, (voor mij bekend MF) is erg tricky. Deze duurt veel langer dan je denkt en is rijk gevuld met ' Oostenrijks Plat', de plaatselijke variant voor een stijgend wegdek van 2 tot 4%. Heerlijk glooiende afdaling, met een aantal haarspeldbochten, waar je wel je volledige concentratie nodig hebt en dat is lastig na bijna 170 km. Maar wat een heerlijk gevoel als je over de finish komt. Heerlijk op het terras gezeten, in de schaduw en langzaam weer gedacht aan de echte innerlijke mens. (Ijs, cola, Meranerworst) Even weg van het pasta gevoel. Na het eten licht euforisch gaan slapen, je hebt toch het gevoel dat je na deze etappe de transalp gaat volbrengen.
donderdag 2 juli 2009
Dag 5 Stelvio en andere zaken
Heerlijk geslapen vannacht dus. Om 6.00 ontbeten in Naturns en daarna chillen of in fietsen. (Btw in Solden hebben we de was laten doen bij een willekeurige huisvrouw gewoon gevraagd en zij heeft alles keurig gewassen en in de droger gestopt, 1,5 uur later konden we het zo ophalen)
Vanmorgenvroeg toch weer even naar mijn fiets moeten latn kijken helaas, weer eens wat problemen met mijn achterwiel (MF). Vanmorgen een rit 'en block' naar Prad. En dan bij Hotel Prad begint de prachtige klim van de Stelvio. De beruchte ' Stairway to Heaven' . Met een goed gevoel naar boven gereden (het laatste stukje wel in de regen helaas). Daarna afdalen in de regen, de eerste 6 bochten en daarna was het weer droog. Door 5 tunnels ' geraasd', onverlicht dus erg voorzichtig. Daarna de mooie klim van de Focargno, toch lastig 15 kilometer tegen maximaal 10%. Bij Robert ging daar het licht uit. Daarna afdalen en nog een klein pukkeltje (passo D' Eira) beklimmen. Net toen Robert zijn jasje en mouwstukken aan het aantrekken was begon het zachtjes te regenen. In de afdaling echt een noodbui. Het water stond minimaal 10 centimeter op de weg. Het onweer begon gelukkig pas toen we net ons kampje binnen stapten. Heerlijk douchen en plichtsgetrouw als we zijn: Op zoek naar een computer met internet in Livorno (Op 1730 meter hoogte)!!!
Zo wel rusten want morgen wacht de koninginnerit. Met als hoogtepunt de Gavia.
Het regent nog steeds, hopen dat het morgen beter is.
Vanmorgenvroeg toch weer even naar mijn fiets moeten latn kijken helaas, weer eens wat problemen met mijn achterwiel (MF). Vanmorgen een rit 'en block' naar Prad. En dan bij Hotel Prad begint de prachtige klim van de Stelvio. De beruchte ' Stairway to Heaven' . Met een goed gevoel naar boven gereden (het laatste stukje wel in de regen helaas). Daarna afdalen in de regen, de eerste 6 bochten en daarna was het weer droog. Door 5 tunnels ' geraasd', onverlicht dus erg voorzichtig. Daarna de mooie klim van de Focargno, toch lastig 15 kilometer tegen maximaal 10%. Bij Robert ging daar het licht uit. Daarna afdalen en nog een klein pukkeltje (passo D' Eira) beklimmen. Net toen Robert zijn jasje en mouwstukken aan het aantrekken was begon het zachtjes te regenen. In de afdaling echt een noodbui. Het water stond minimaal 10 centimeter op de weg. Het onweer begon gelukkig pas toen we net ons kampje binnen stapten. Heerlijk douchen en plichtsgetrouw als we zijn: Op zoek naar een computer met internet in Livorno (Op 1730 meter hoogte)!!!
Zo wel rusten want morgen wacht de koninginnerit. Met als hoogtepunt de Gavia.
Het regent nog steeds, hopen dat het morgen beter is.
dag 4 met vertraging
Vandaag ( 1-6)de kortste etappe, van Solden naar Naturns. Naturns ligt in het mooie dal Sud Tirol. Beide kennen we dit dat van eerdere vakanties of fietstochten.
Tussen de twee plaatsjes moeten we maar één col over, de Timmelsjoch. Hij reikt tot net boven de 2500 meter hoog.
Voor ons als deelnemers begint de dag altijd vroeg. We slapen in verschillende hallen. Deze keer slapen we in een tennishal. Net als gisteren trouwens, op baan 2. Het is bloedheet in die zaal, dus we hebben allebei niet echt lekker geslapen (in ieder geval te kort) Na die inspanning van elke dag hebben we onze rust wel nodig dus wel liggen veel op ons matje.
Vanmorgen staan we om 5.15 op. We moeten op tijd eten (met 250 man in een zaal) Van de organistie hebben we grote tassen gekregen die elke dag naar de volgende plaats worden gebracht. Vandaag moeten de tassen om 7.00 uur ingeleverd worden omdat anders het vervoer niet op tijd de tassen in Naturns kan krijgen. Dit betekent dus haasten voor ons. Na inleveren van de tassen, chillen met andere nederlanders want wat moet je anders 2 uur voor de start.
De start gebeurt in startvakken. Per vak ongeveer 400 man die allemaal vooraan willen rijden. Het lukt ons altijd aardig om zonder ellebogen te gebruiken, dwars door het peloton te rijden. Dat is gewoon een spel. De meesten gaan namelijk buitenom.
Voor de start veel muziek en zeker een half uur in je vak staan wachten (in ons geval het 2e vak)
Vandaag na de start, meteen klimmen. De klim ging goed vandaag. Veel mensen ingehaald en deze klim is erg mooi qua uitzicht.
Na de verzorging boven en een jasje aan, naar beneden voor een lange en snelle afdaling. Snelheden tot aan 80km/u, zijn geen uitzondering.
Beneden een goede groep gevonden en het was zowaar weer een beetje koers. Voor het eerste rijden we ook de hele dag samen. Helaas nog een beetje pecht omdat Marcel tien km voor de finish lekt rijdt, maar dat is nu eenmaal zo.
De laatste 8 km als twee zeeuws stoempers afgelegd om zo als 58e te eindigen bij de mannen. Een plek bij de eerste 40 had er ingezeten zonder lek.
Mooie dag dus. Onderweg toch weer genoten van het mooie dal. Trouwens bloedheet vandaag in Naturns, wat in de avond werd afgestraft met onweer.
Na de koers is het douchen, rusten, zoeken naar internet, en pasta party. Tijdens de pastaparty is ook de huldiging van de winnaars en het uitreiken van de leiderstruien van de 5 categorien.
Zo eindigt de dag vaak tussen 20.30 en 21.30 uur. Vannacht had Robert voor het eerst oordoppen. Wat een verademing.
Tussen de twee plaatsjes moeten we maar één col over, de Timmelsjoch. Hij reikt tot net boven de 2500 meter hoog.
Voor ons als deelnemers begint de dag altijd vroeg. We slapen in verschillende hallen. Deze keer slapen we in een tennishal. Net als gisteren trouwens, op baan 2. Het is bloedheet in die zaal, dus we hebben allebei niet echt lekker geslapen (in ieder geval te kort) Na die inspanning van elke dag hebben we onze rust wel nodig dus wel liggen veel op ons matje.
Vanmorgen staan we om 5.15 op. We moeten op tijd eten (met 250 man in een zaal) Van de organistie hebben we grote tassen gekregen die elke dag naar de volgende plaats worden gebracht. Vandaag moeten de tassen om 7.00 uur ingeleverd worden omdat anders het vervoer niet op tijd de tassen in Naturns kan krijgen. Dit betekent dus haasten voor ons. Na inleveren van de tassen, chillen met andere nederlanders want wat moet je anders 2 uur voor de start.
De start gebeurt in startvakken. Per vak ongeveer 400 man die allemaal vooraan willen rijden. Het lukt ons altijd aardig om zonder ellebogen te gebruiken, dwars door het peloton te rijden. Dat is gewoon een spel. De meesten gaan namelijk buitenom.
Voor de start veel muziek en zeker een half uur in je vak staan wachten (in ons geval het 2e vak)
Vandaag na de start, meteen klimmen. De klim ging goed vandaag. Veel mensen ingehaald en deze klim is erg mooi qua uitzicht.
Na de verzorging boven en een jasje aan, naar beneden voor een lange en snelle afdaling. Snelheden tot aan 80km/u, zijn geen uitzondering.
Beneden een goede groep gevonden en het was zowaar weer een beetje koers. Voor het eerste rijden we ook de hele dag samen. Helaas nog een beetje pecht omdat Marcel tien km voor de finish lekt rijdt, maar dat is nu eenmaal zo.
De laatste 8 km als twee zeeuws stoempers afgelegd om zo als 58e te eindigen bij de mannen. Een plek bij de eerste 40 had er ingezeten zonder lek.
Mooie dag dus. Onderweg toch weer genoten van het mooie dal. Trouwens bloedheet vandaag in Naturns, wat in de avond werd afgestraft met onweer.
Na de koers is het douchen, rusten, zoeken naar internet, en pasta party. Tijdens de pastaparty is ook de huldiging van de winnaars en het uitreiken van de leiderstruien van de 5 categorien.
Zo eindigt de dag vaak tussen 20.30 en 21.30 uur. Vannacht had Robert voor het eerst oordoppen. Wat een verademing.
dinsdag 30 juni 2009
Dag 3: eindelijk goed nieuws
Eindelijk goed nieuws vandaag. Laten we beginnen met het verhaal van de hand. Dit verhaal wordt steeds dunner, dus ook makkelijker te gebruiken. Gaat dus de goede kant op en dankzij de eigenwijsheid van Robert, fietsen we nog. De dokter zei maandag: er is niets gebroken (of te zien) maar we doen er voor een week gips om. Het antwoord was: niets gebroken, dan ook geen gips.
De rit gaat vandaag van Ischgl naar Sölden. Een rit over 120 km met een hoog Ardennen gehalte. Veel variatie in klimmen en dalen en veel vals plat. Met daartussen door een vals kreng met stukken van 15% (de Pillerhöhe).
Het goede gevoel van het team komt wat terug. Marcel reed al goed, maar vandaag kon Robert ook wat. Het resultaat is dat we bij de mannen als 47e geeindigd zijn en in het algemeen klassement een paar plaatsen zijn gestegen. Maar we komen voor de lol en dan is het lekker als het rijden ook goed gaat. De omgeving is hier prachtig. Robert heeft er meer oog voor, maar ook Marcel is niet blind.
Net als gisteren liggen we op baan 2 van een tennishal.
De standaard dag bestaat vooral uit fietsen (logisch), maar daarnaast veel rusten op het matje en vroeg slapen. En natuurlijk vergeten we niet de drukke pastaparty. Gisteren konden we uit rijst kiezen. Dat was nu al een verademing.
Morgen een zware dag. Maar 1 col, maar tot 2500 hm. Tot in Naturns, Italie, waar het ook wel warm zal zijn.
Marcel en Robert
De rit gaat vandaag van Ischgl naar Sölden. Een rit over 120 km met een hoog Ardennen gehalte. Veel variatie in klimmen en dalen en veel vals plat. Met daartussen door een vals kreng met stukken van 15% (de Pillerhöhe).
Het goede gevoel van het team komt wat terug. Marcel reed al goed, maar vandaag kon Robert ook wat. Het resultaat is dat we bij de mannen als 47e geeindigd zijn en in het algemeen klassement een paar plaatsen zijn gestegen. Maar we komen voor de lol en dan is het lekker als het rijden ook goed gaat. De omgeving is hier prachtig. Robert heeft er meer oog voor, maar ook Marcel is niet blind.
Net als gisteren liggen we op baan 2 van een tennishal.
De standaard dag bestaat vooral uit fietsen (logisch), maar daarnaast veel rusten op het matje en vroeg slapen. En natuurlijk vergeten we niet de drukke pastaparty. Gisteren konden we uit rijst kiezen. Dat was nu al een verademing.
Morgen een zware dag. Maar 1 col, maar tot 2500 hm. Tot in Naturns, Italie, waar het ook wel warm zal zijn.
Marcel en Robert
maandag 29 juni 2009
Van Imst naar Ischgl
Hoi lezers (en de volgers bij deze),
Gisteravond om 8 uur in slaap gevallen na ons hectische dagje. Vanmorgen om 6 uur aan de ontbijttafelen ja, om 9 uur moest er dan echt weer gefietst worden. 148 km met voor Robert een erg pijnlijke hand, die schakelen (grote blad)en afdalen ernstig bemoeilijkten. Vandaag moesten we 2 cols beklimmen (erg mooi en goede wegen). Toch nog even een buitje meegepikt n15 km voor de finish. Verder heter dan in Zeeland. Geen progressie gemaakt in het algemeen klassement, we zijn gezakt van de 166 naar de ergens in de 180st plaats. Toch in het tweede startvak starten morgen. Robert zijn hand heeft het redelijk gehouden, nog wat dik en de schaafwonden zijn dicht. Hij heeft alleen last van zwabberbenen. Nu lekker rusten in een prachtige tennishal en vanavond weer de allom geroemde pastaparty. Tot morgen.
Gisteravond om 8 uur in slaap gevallen na ons hectische dagje. Vanmorgen om 6 uur aan de ontbijttafelen ja, om 9 uur moest er dan echt weer gefietst worden. 148 km met voor Robert een erg pijnlijke hand, die schakelen (grote blad)en afdalen ernstig bemoeilijkten. Vandaag moesten we 2 cols beklimmen (erg mooi en goede wegen). Toch nog even een buitje meegepikt n15 km voor de finish. Verder heter dan in Zeeland. Geen progressie gemaakt in het algemeen klassement, we zijn gezakt van de 166 naar de ergens in de 180st plaats. Toch in het tweede startvak starten morgen. Robert zijn hand heeft het redelijk gehouden, nog wat dik en de schaafwonden zijn dicht. Hij heeft alleen last van zwabberbenen. Nu lekker rusten in een prachtige tennishal en vanavond weer de allom geroemde pastaparty. Tot morgen.
zondag 28 juni 2009
Dag 1 van de Transalp
Hallo,
Tsja vandaag begon het dan echt en het eindigde helaas niet helemaal goed! Geen regen, ondanks de verwachting van 85%. Mooie klim na 7,5 km. Robert mistte het goede gevoel daar al een beetje. Na 60 km bij de ravitaillering werd hij gesneden bij het aanpakken van een banaan. Valpartij, schaafwonden, maar toch ook een hardnekkige handblessure. Pijn tijdens de laatste 60 km en even laten checken (foto) in het ziekenhuis van Zamst (of all places). Gelukkig niet gebroken, maar ook nog niet pijnvrij.Morgen proberen of het gaat. Door alle stress nog niet gegeten en of gerust natuurlijk dus dat gaan we nu maar doen.
Tsja vandaag begon het dan echt en het eindigde helaas niet helemaal goed! Geen regen, ondanks de verwachting van 85%. Mooie klim na 7,5 km. Robert mistte het goede gevoel daar al een beetje. Na 60 km bij de ravitaillering werd hij gesneden bij het aanpakken van een banaan. Valpartij, schaafwonden, maar toch ook een hardnekkige handblessure. Pijn tijdens de laatste 60 km en even laten checken (foto) in het ziekenhuis van Zamst (of all places). Gelukkig niet gebroken, maar ook nog niet pijnvrij.Morgen proberen of het gaat. Door alle stress nog niet gegeten en of gerust natuurlijk dus dat gaan we nu maar doen.
zaterdag 27 juni 2009
Sonthofen in the rain
Zo, weer een berichtje uit de Transalp Tour. We zullen vanaf vandaag 7 dagen lang publiceren op deze blog, als we een computer vinden. Wij, als echte computerfreaks, zullen ook wat foto's uploaden,zogauw dat mogelijk is. Vaktaal!!! De eerste indruk van de sporthal, onze verblijfplaats voor de nacht, is veelbelovend. We liggen in de handbalgoal, een echte toplocatie. Robert heeft al een attractieve buurman, in een vrijwel lege zaal kwam er zomaar een vreemde man naast hem liggen... We zien erg veel atleten, afgetrainde goden, dus de angst zit er wel een klein beetje in bij deze stevige boertjes uut de polder. Van fietsen is nog niet veel gekomen tot nu toe, want we staan ongeveer tot onze enkels in het water. Morgen gaat het echt beginnen, om 10 uur starten we. Kijk voor meer info op www.tourtransalp.de. Heb je reacties of vragen dan zien we die graag tegemoet.
Abonneren op:
Berichten (Atom)
